Benim Anlatamadığım

Ya benim anlatamadığım
Ya da senin anlayamadığın
Bir şeyler var dünyamızda
Mesela kuşlara ilişkin
Mesela doğaya ilişkin
Ya da bir yerlerde saklı kalmış
Ulu duygularımıza ilişkin
İnsan olmamıza ilişkin
Sevgiye ilişkin

Ya da adi bile olmayan şeylere ilişkin
Mesela gökyüzüne ilişkin
Ya da gökyüzünde uçuşan duygulara
Sevgiye
Ya da sana ve bana ilişkin
Ya da sana bana ait bir yerlerde kaybolmuş

 platonik bir aşkımıza ilişkin

  Sen güçlüsün diyor genç arkadaşım. Sen güçlüsün ve gücünü savurduğun kahkahalarından alıyorsun. Düşünüyorum , bir tür savunma mekanizması ama ben gücümü sadece kahkahalarımdan değil kolayca akıttığım göz yaşlarımdan da alıyorum.

   Garip,belki tezat, ama öyle. Bilinen bir şey kadınların kolay ağlayabildikleri için daha güçlü oldukları. Ama gözyaşını içine akıtıp kahkahalardan güç alan çok fazla yok gibi geliyor bana.

Bazen kendimi palyaçolara benzetiyorum. Görevi güldürmektir.

Sahnede hep güler ve güldürür. Ama perde kapanır, makyaj silinir.Sahnedekiyle hiç alakasız bir yüzle karşılaşırsınız.

O gerçek yüzüdür işte.Perde kapanır ve…..

  Bu rolü seviyorum çoğunlukla. İnsanları güldürme işini yani

Ta ki  birileri bunu yanlış anlayıncaya kadar.İşte o zaman biraz bocalıyorum.Kendime kızıyorum. Toparlan kendine gel diyorum.

Herkes gibi ol. Kimi zaman içime kapanayım,kimi zaman sinirli olup burnumdan kıl aldırmayayım. Ama  yapamıyorum.Birden  yaramaz küçük kız oluveriyorum.Sonrada o küçük kızın peşinden sürüklenip gidiyorum.Yeni bir darbeye kadar.

GİZEMİN GİZEMİNDEKİ KAHRAMAN SULTAN Aslında insan içindeki gizemi nasıl anlatır bilmiyorum özüne bakarsanız bilmekte istemiyorum .Ama yazacaklarım belki gizemi olması gerektigi yere ak ışıga gonderecegime inanıyorum.1982.nin haziran ayının 22. gecesinin 22.saatinin 22. dakikasında gelmişim bu basit veya zihnimin ,aklımın ,almadıgı duzenbazlar toplulugu DÜNYAYA.Kusursuz bir BABA ve kusurlu bir ANNEye sahip olmam ise bana hayatım boyuca yaşayıpta bir çok insanın sahip olamadıgı KARAGİZEM YOLCULUGUna çıkmama bir bilet verdi .ANNEm fazla kusurlu olunca ön koltuktan yolun nerde son bulacagını kestirmek pekde zor olmadı. ANNEm aslına bakarsanız ne iş nede ev hanımıdır. Kafasına göre düşünceleri olsa gerek .İhtiyaçtan değil belki hayatında aradığı degişikliği bulamamasındadır her halde.Tabiki degişime biz ayak uyduramadık dogrusuda istemedik.Hıh bazen attanda inmek gerektigini bilmesi gerektiğini ondan önce ben farketmiştim.ANNEm ise attan inmedidi gibi o atların tanrısı PEGASUSa kara lekeler akıtmaya devam edince PEGASUS (babam)mantıklı olanın bembeyazlığını ve taylarını korumak olduğunu geç olsada anladı.Ama unuttuğu bir şey vardı.Tayları beşiktaşlı olmuştu siyah ve beyaz gizem.Ve lekeler pegasusun uzerinden kısa bir zaman sonra tamemen silindi…

Beni  
Bir mevsime benzetmek istersen eğer,  
Sonbaharım...  
Kimi zaman köşeden gülümseyen  
Bir güneş olurum,  
Kimi zaman döne döne düşen bir yaprak  

Kimi gün usul usul yağan bir  
Yağmur olurum  
Kimi gün deli deli savuran  
Bir rüzgar  
Ben sonbaharım.  

Beni  
Bir çiçeğe benzetmek istersen eğer,  
Çiğdemim...  
Sapsarı rengiyle içini ısıtan,  
Koparmak istersen ellerini kanatan,  
Erişemeyeceğin kadar derinde  
Korkacağın kadar narin  
Ben çiğdemim.  

Beni  
Bir renge benzetmek istersen eğer,  
Griyim...  
Ne beyaz kadar saf, berrak ve katıksız  
Ne siyah kadar net, kasvetli ve asil  
Tam ikisinin ortası  
Ben griyim  

Beni  
Bir kavrama benzetmek istersen eğer,  
Sevgiyim...  
Bir bebeğin gülüşü kadar içten,  
Güneşin doğuşu kadar sabit  
Gecenin rengi kadar etkileyici,  
Yaşam kadar gerçek,  
Ölüm kadar ürkütücü  
Ben sevgiyim...  

Ya sen?

Anonim